O Neto Do Portaleiro

A imaxe está sacada ca cámara do meu móbil polo que a calidade non é moi boa. Non se pode ver ben, pero a dereita da imaxe a beirarúa está chea de xente cruzando a ponte de London Bridge dende London Bridge Station ata a outra parte do río Támesis en King William St, lugar no que comeza a famosa “City” de Londres, onde está o centro económico da capital, do país, do estado e quizais de Europa.

Pois ben, quizais mañá esta foto non se poda facer, quizais mañá esta xente quede na casa xa que hai unha manifestación contra o G20 percorrendo a City (pasando por diante da miña tenda e rematando en Bank xusto en frente do banco de Inglaterra) e parece ser que vai a haber “festa”. Eu non teño a sorte de poder facer o meu traballo dende casa como moita desta xente que adicouse a estafar, roubar durante anos e agora estamos todos sufrindo todos polos seus erros intencionados. Eso sí, os currelos os que súbennos o interese nas nosas hipotecas, os que pola súa culpa suben os prezos pero non os salarios, os que en vez de vacacións o caribe imos a casa, os que en vez de ir a clubes selectos imos o pub, os que erguémonos as catro da mañá pra ir a traballar en vez das 7 ou 7.30… temos que ir mañá a “City” a traballar e dar a cara, porque as empresas mandannos ir a dar a cara e se algo acontece, somos nos os que damos a cara, os que sufrimos as consecuencias… que ben o tedes montando carallo!

Esta mañá púxenme a miña moza e mais eu púxemonos a sacarnos defectos a nos mesmos, é decir ela enumerou os seus defectos e eu os meus. Obviamente tan so fixemos os que parecíannos máis relevantes porque se non o listado podería ser ben longo.

Hei de recoñecer que foi un exercizo moi proveitoso xa que un queda bastante tranquilo e relaxado sacando fora esas cousas que normalmente calas e intentas agochar, ainda que no noso caso, logo de sete anos de relación e cinco vivindo xuntos, cada un coñece de sobra os defectos do outro e quizais eso é parte da base dunha boa relación de parella. Esta teoría miña está baseada en que cando a unha persoa empeza a gustarlle outra tan só fíxase nos seus pros mais nunca nos contras, e se teñen a sorte de comezar unha relación sentimental o principio que é cando afroran os bos sentimentos, inconscentemente, tan so vemos esos puntos bos nas nosas parellas pero é co paso do tempo cando empezamos a mostrar os nosos defectos cando racha ou afianzase unha relación.

Outro punto moi importante, o meu parecer, é ser capaz de aturar os teus propios defectos sendo capaz de aturar os da túa parella. Creo que expliqueime un chisco mal. No meu caso particular, por exemplo, levo moi ben os puntos fracos da miña parella, ou eso penso; e é máis tomoos coma puntos fortes nos que basear a nosa relación de parella, convertinnos en apoios, no rol contrario o que se supón que teñen que “facer”… o que ía, o difícil é saber levar os defectos da túa parella pero non saber levar os teus propios, esa é unha boa fodenda. Quizais con “exercicios” como o meu desta mañá un axúdase a sí mesmo a crecer en ego, autoestima porque sabe que ten a alguén coma soporte e axuda que pode botarche unha man en calquiera intre. Afortunado son.